CHS 2013 Graduation

Once  American author, Carl Sandburg said: ''Time is the coin of your life. It is the only coin you have, and only you can determine how it will be spent. Be careful lest you let other people spend it for you.'' He was right, time is something that we could never exchange with anybody or we can't buy. 

You have only one chance to use it, you can use it wisely or waste it. 

And if you even want to correct your mistake there is no way back. Briefly If you do something wrong you are screwed. Btw TODAY WAS MY GRADUATION DAY !

Its been 9 months that I've been in Charlie High. I made wonderful memories and made awesome friends. Today showed me that , I made the best decision with joining this program. If I didn't get in this program, I would never have chance to met all these wonderful people. I would never know there was a town called Charleston. I  am thankful to my exchange program that they made me replace with this town. I will be happy for the next /future exchange student who will end up with Chuck town. I remember the first day I came, I was horrified and I wanted this year will be over soon. 



It looked like the longest journey that I could ever make in my life. But it wasn't right. This year was the funnest and sadly shortest year of my life. Everyday was a journey, new words, new tastes, 
new people,new experiences. It amazes me that how things have changed even in 9 months. 


When you are a newbie, you don't understand what is really happening around you. But with time you 
get into the routine and once you found people like you, it changes all. Nowadays , I am done with school and it's really anticlimactic.

 I feel like I need to do homework or I feel sad that now it's sunday because I need to be wake up for  the morning to go school. But it's over and I am leaving in thirty-six day. Thirty six day ! It's nothing ! I am sad, I don't want this to be over, I am not ready yet. Our graduation was at Lantz at EIU. 



The ceremony was almost 3 hours long. Best part was Linnea's speech and the song that we sang with choir for the last time. Linnea gave a really good speech about graduation, It was hilarious. And with choir we sang Seize The Day by Newsies Musical. Newsies was the show that we watched at Broadway when we went to choir trip in spring break. 



My plans for these following weeks are to do my workout almost everyday. I need to loose weight for summer. I gained a lot of weight during my stay in America. Because of all these fast food and grace but I will loose them again. This time I am more determined. Well thats all for now.

Love Lara 

 LAST 5 WEEKS

Living in country side 

CHS ANYTHİNG GOES MUSİCAL

"A year has passed and now we stand on the brink, of returning to a world where we are surrounded by the paradox of everything and yet nothing being the same. In a couple of weeks we will reluctantly give our hugs and, fighting the tears,we will say goodbye to people who were once just names on a sheet of paper to return to people that we hugged and fought tears to say goodbye to before we ever left.We will leave our best friends to return to our best friends.

Prom

We will go back to the places we came from, and go back to the same things we did last summer and every summer before. We will come into town on that same familiar road, and even though it has been months, it will seem like only yesterday. As you walk into your old bedroom, every emotion will pass through you as you reflect on the way your life has changed and the person you have become. You suddenly realize that the things that were most important to you a year ago don't seem to matter so much anymore, and the things you hold highest now, no one at home will completely understand.

Who will you call first? What will you do your first weekend home with your friends? Where are you going to work? Who will be at the party Saturday night? What has everyone been up to in the past few months? Who from school will you keep in touch with? How long before you actually start missing people barging in without calling or knocking? Then you start to realize how much things have changed, and you realize the hardest part of being an exchange student is balancing the two completely different worlds you now live in, trying desperately to hold on to everything all the while trying to figure out what you have to leave behind.

We now know the meaning of true friendship. We know who we have kept in touch with over the past year and who we hold dearest to our hearts. We've left our worlds to deal with the real world. We've had our hearts broken, we've fallen in love, we've helped our best friends overcome eating disorders, depression, stress, and death. We've lit candles at the grotto and we've stayed up all night on the phone just to talk to a friend in need. There have been times when we've felt so helpless being hours away from home when we know our families or friends needed us the most, and there are times when we know we have made a difference.

Just weeks from now we will leave. Just weeks from now we take down our pictures, and pack up our clothes. No more going next door to do nothing for hours on end. We will leave our friends whose random e-mails and phone calls will bring us to laughter and tears this summer, and hopefully years to come. We will take our memories and dreams and put them away for now, saving them for our return to this world.

Just weeks from now we will arrive. Just weeks from now we will unpack our bags and have dinner with our families. We will drive over to our best friend's house and do nothing for hours on end. We will return to the same friends whose random emails and phone calls have brought us to laughter and tears over the year. We will unpack old dreams and memories that have been put away for the past year. In just weeks we will dig deep inside to find the strength and conviction to adjust to change and still keep each other close. And somehow, in some way, we will find our place between these two worlds.

Selfie Painting 

I don't know who wrote this. Kalin  found it this last night, and I thought thats the best way to explain whats happening and whats going to happen in next 5 weeks...  

A Vegeterian Classic in İstanbul

Mutfak maceralarıma biraz ara verip İstanbul Keşiflerime geri dönüş yapmak istiyorum!Bugün ise sizlerle İstanbul'un harika bir VEJETARYEN restoranını paylaşıcam: ZENCEFİL
Burası doğal ürünlerle yapılan sağlıklı ve bir o kadar da lezzetli yemekleriyle-özellikle sebzeleri ile- ünlü! Vejeteryan beslenme tarzını benimseyenlerin uğrak mekanı. Ancak menüsüne et sevenler de unutulmamış ve menüye leziz tavuklu yemekler de konulmuş. Dolayısıyla sadece vejetaryen arkadaşlarımıza değil, sebze seven herkese son derece öneriyorum!





I want to take a break from my kitchen adventures and come back to my İstanbul Discoveries! And today ı would like to share with you a great VEGETERIAN restaurant in this city: ZENCEFİL ( which actually means ginger in english ) Here is a famous place with its delicious and healthy dishes made with organic products. This restaurant is often visited by almost every vegeterian BUT the place also thought about meat lovers and added some yummy dishes made with chicken to its menu! Thats why ı recommend this restaurant to every one - who especially loves vegetables of course - !



Dışarıda güzel bir ziyafet çekmek ancak aynı zamanda sağlıklı olmasını istiyorsanız Zencefil bence en doğru adres. Üstelik sebze derken bildiğimiz klasik sebze yemeklerinden bahsetmiyorum. Sebzeli lazanya, pırasalı tavuk, ıspanaklı kiş gibi enfes ve son derece orijinal lezzetlere sahip burası. Hele Zencefil'in kendine has karışık salatası dışarıda yiyebileceğiniz salataların en iyilerinden olduğuna eminim.

If you want to have a nice dinner/lunch outside but also stay healthy, Zencefil is the perfect adress ! Besides ı don't mention these classic vegetable dishes which you can easily cook at home! I talk about some really different and original and of course yummyyy recipes such as : Vegetable lasagna, Chicken with leek, Spinach or Vegetable Quiche... But the very best dish they have is their special salad! So if you love salad, the one this restaurant has is probably one of the greatest you can eat outside !


Zencefili neden seviyorum?
1.Leziz yemekleri
2.Sıcak dekorasyonu
3.Çalan harika müzikleri
4. Sakin müşterileri ve
5.Yemekten evvel getirdikleri zencefilli tereyağı ve mısır ekmekleri için !

Why do ı like Zencefil?
Because of
1. Delicious dishes they have
2. Great Decoration
3. Great Music
4. Calm Customers
5. AND their great Ginger Butter with Homemade Bread they serve before your food




Kesinlikle Yemelisiniz :
Pırasalı Tavuk
Fırın Mücver
Karışık Salata
Ispanaklı Kiş
Sebzeli Lazanya

You should definitely try:
Chicken with Leek
Zencefil's Salad
Vegetable Lasagna
Spinach Quiche
Baked Zucchini Patty










Nerede?
Taksim'de İstiklal Caddesinin hemen başında bulunan Fransız Konsolosluğu'nun yanından dönerek kendinizi hemen bir arka sokağa atıyorsunuz:
Kurabiye Sokak No8


Where is this place?

Just in the center Taksim ! At the beginning of the İstiklal Street you will see the French consulate building. Right after you pass the consulate take the street on your right side which will bring you to the back street: Kurabiye Street. Turn left and walk straight , you will see the place on your right

Mutfak Kesifleri Vol2 / Kitchen Discoveries Vol2

Ve sonunda American Girl Lara, Blog'a güclü bir geri dönüş yapar!
Yazdıkların nerdeyse beni aglatiyordu :( Orda yasadıklarını anlıyorum desem yalan olur, demesem ayrı bir yalan olur. Tek bilmeni istedigim ne olursa olsun, yasadıklarını anlasam da anlamasam da, her zaman yanındayım. ( Daha evvel de dedigim gibi fiziksel olarak bu bir suredir mumkun olmasa da! ) Oradaki deneyimlerinin bir parcası olmak ister miydim? Bu beni mutlu ederdi ama hayır istemiyorum. Cunku Charlestonda gecirdigin bu mukemmel senenin sadece ama sadece sana özel bir deneyim olması beni daha da mutlu ediyor. Ama gel gelelim buraya donmeni iple cekiyorum!

Charleston'da cizdigin hayatı geride bırakmak zor olucak, evet ama unutma ki İstanbul'da da seni harika yeni deneyimler bekliyor olucak Lariş! Ve kesiflerimize tekrar beraber devam edicez.

And finally Lara is back in blog! Well, what you wrote almost made me cry:( If ı said that ı understand what you have been going through , that would not be true but if ı said that ı don't understand , that wouldn't be true either... All ı want to tell you is ı am always with you even if ı understand or not ( and even its not physically not possible during this year, as the ocean sets us apart! ) Do ı want to be a part of your experiences there? It would make me happy but no, ı don't want. Because this perfect year you have in Charleston is special just for you and to know that makes me happier. Even though ı am looking forward to having you back here! I know that leaving the life you have there will be hard but don't forget that there is also a wonderful life waiting for you here in İstanbul with lots and lots of new experiences! And we are gonna start discovering this city together again.

Sen yokken yaptıgım kesiflere gelirsek... Baktım ki sokakların tadı Larasız cıkmıyor, bende yine kendimi mutfaga verdim: Mufak Kesifleri Vol2 gelsin!

Let's talk about my discoveries while you were not here: As ı noticed that the streets of İstanbul are not attractive without Lara, ı just stepped into the kitchen: Here comes the Kitchen Discoveries Vol2:

PENNE A LA SICILIANA 

Gecen yaz Bodrum'da evdeki mutfak maceralarımdan birini paylasıyorum: Penne a la siciliana. Küp küp patlıcan kızartmalarının Penne arrabiata ile mukemmel uyumu diyebiliriz. Evet yaptıgım kısaca bu oldu: Temel bir domates sosuna patlıcanları kızartarak son dakikada eklemek. Dikkatleri buradaki ' Son Dakika' ya cekmek istiyorum cunku patlıcanları sos pişmeden eklerseniz icinde bir guzel eriyor ve o kücük tatlı patlıcanlardan eser kalmıyor! O yuzden eger makarnayı yerken agza gelmesini istiyorsanız makarna sosu piştikten sonra atın.

I want to share one of my kitchen adventures which ı experienced during the last summer in Bodrum: Penne a la siciliana. The beautiful harmony of deep fried aubergine cubes with Penne arrabiata. Yeah that was the basic summary of what ı did: Adding the fried aubergines(eggplants) which ı chopped in cubes to a basic tomato sauce ( Penne arrabiatta ) in the very last minute. I would like to underline ' Last Minute ' because if you add them early they just melt in the sauce and nothing is left from those eggplants! So if you want to feel those little eggplant pieces in your mouth, ı suggest you to add them after the sauce is cooked well.

Malzemeler:

Buradaki malzemeler yaklasık dört kisiyi doyurur sanırsam.

-Bir konserve küp domates veya direk domates püresi ( Cok domatesli seviyorsanız bir konserveden de fazla koyun-mesela ben bir iki adet taze domatesi robottan gecirip ekledim-taze domatesin kattıgı tad da ayrı oluyo )

-Birkac diş sarımsak

-Bir adet buyuk patlıcan ( Bol patlıcanlı istiyorsanız onu da iki adet yapın)

-Bir paket rigatoni veya penne makarna ( De Cecco veya Barilla öneririm)

-Bir büyük sogan-kücük küpler halinde dogranmıs

-Bir corba kasıgı domates salcası

-Tabiiki tuz karabiber, bir tutam şeker serperseniz de hafif tatlı bir aroma veriyor, bence cok yakısıyor

-Var sa bir kac taze feslefen yaprakları da fena olmaz

- E bide üstüne Parmesan Peyniri rendeleseniz süper olur

Ingredients:

These ingredients are probably enough to satisfy about four people.

- A can of chopped tomatoes or tomato puree ( You can even add more than one can like ı did - actually ı added two fresh tomatoes which ı pureed in food processor, that even gives a more intensive tomato aroma that ı like )

- a couple of garlic cloves (chopped)

- One big eggplant ( If you like it with lots of eggplants, add one more! )

- One package rigatoni or penne ( I prefer De Cecco or Barilla )

- One big onion ( chopped )

- One tablespoon tomato paste

- Salt and pepper as usual! A pinch of sugar gives a light sweet aroma which ı adore!

- A couple of fresh basil would also be nice!

- And of course grated Parmesan Cheese will be the perfect topping!

Nasıl yapılır?

Makarnayı suda haslamayı hatırlatmama zaten gerek yok, direk sosun yapılışına geçiyorum: Once hemen derin bir tencerede patlıcanı kızartıcagınız yagı kızdırın.Ve patlıcanları kızartıp pecete yaydıgınız bir tabaga aktarın.Bu arada da baska bir tavada sosu yapmaya baslayın.Patlıcanları kızartıp kenara aldıgınızda da hemen sogumasın diye ustunu de peceteyle kapayın, ılık kalsın.

Tavayı zeytinyaglayıp ısıttık, soganları ekledik, bir bes dk soteledik, renklerinin seffaflasmasını bekledik. Sonra sarımsakları atalım ve o güzel kokusunu vermesini bekleyip azcık kavuralım. Ama burada tavanın altını cok acmamanızı tavsiye ederim ki sarımsaklar yanmasın. Sonra domatesleri ister motordan gecirip ister direk tavaya bosalttık.Hemen arkasından bir corba kasıgı domates salcamızı koyduk.Ardından tuz karabiber.Sonra kısık ateste sosu pişmeye bırakıyoruz.

Patlıcanların hepsi kızardıktan sonra, sos da hafif suyunu cekmişse ve leziz kokular etrafına vermeye baslamışsa sos pişmiş demektir. Eger cok fazla katılaşmışsa cok az sıcak su da ekleyebilirsiniz. Taze feslegen yapraklarınız varsa da onları da bu asamada ekleyebilirsiniz.Sos piştikten sonra altını iyice kısıp,once suyunu suzdugunuz makarnayı ekleyin, en son da patlıcanların ücte ikisini ekleyin, hemen karıstırın ve ocagı sondurun.Daha evvel de belirttigim gibi patlıcanları son dakikada ekliyoruz ki erimesinler.Sonra da nefis makarnanızı tabaklara servis edin.Azıcık ayırdıgınız patlıcanları da tabaklardaki makarnanın ustune ekleyin ki bol patlıcanlı makarnanızda kimse patlıcanı goremıyorum diye laf etmesin! Parmesan peynirini de rendeleyip serptiniz mi, hadi afiyet olsun!

Sevgilerle,
Revna

How do we make it?
I think ı don't need to remind you to bring the water to boil,add the pasta and drain, so ı just skip to the sauce: Firstly we put olive oil into the pan, we wait a little bit so that the oil gets the heat well and then we saute the eggplant cubes.Afterwards we set the eggplant cubes aside on a plate, on which we put a paper towel ( It will get the extra oil from the eggplant ). Don't forget to put another paper towel on top of the eggplants so that it keeps them still warm. In another pan we heat a little bit olive oil again and stir in the onions. After we cook them until softened we add the garlic and stir until they give out their wonderful smell. But ı recommend you to cook over medium heat to prevent the garlics from burning! Then we add the tomatoes - If you want you can puree them in the food processor before adding into the pan - After that we directly add one tablespoon tomato paste and of course some salt and pepper. Then we leave the sauce over low heat.If all of the eggplants are sauted, if the sauce starts to thicken a little bit and if it already began to give off great smell, that means your sauce is ready! When your sauce thickens too much, add a little bit warm water in it. When you have, you can add some fresh basil leaves at this moment. After your sauce is done, bring the oven to lowest heat, add the cooked pasta and lastly add 2/3 of the warm eggplant cubes, stir well and turn off the heat. As ı mentioned before we add the eggpalnts in the very last moment so that they don't melt in the sauce. We don't want them to disappear! We can now serve our delicious pasta in large plates and put the rest of the eggplants on top of the pasta on each plate. So no one can complain that she/he cannot see the eggplants in our Penne A la Siciliana! If you also sprinkled the grated Parmesan Cheese on the top, then ı just say to you: Bon Appetit!

Love,
Revna

Hayatımın bir sayfası neredeyse kapanmak üzere... / Most precious year of my life...

Koromuz  

Chicago 

Çok uzun zaman oldu blogumuza yazmayalı... Evet yüzdüm yüzdüm artık sonuna geldim son üç ayım kaldı...Bu kadar hızlı geçebileceğini hiç düşünmezdim. Geçen sene hatırlıyorumda Revna'ya diyodum '' AFS diye bi program varmış, yurtdışında bi yıl değişim öğrencisi olabiliyomuşsun'' zaman ne kadar hızlı geçiyor... Değişim öğrencisi sıfatı altında düşündüğümde  şimdi programın asıl amacını anlıyorum. Çünkü kültürler arası değişim fikrini hiç bi zaman anlayamamıştım başlarda . Hep şu soruyu soruyodum, yeni bi kültür öğrenmek istiyorum ve kendi kültürümü diğerlerine aktarabilmek istiyorum ama neden değişim öğrencisi olmak istediğimi sorduklarında hep aklımda bi soru işareti vardı.

&Hannah

It's been a very long time that I haven't updated our blog... My exchange year is almost finished... Thinking about this makes me super sad. I still can't believe that I have been in America for almost one year. I remember the beginning of the last year, everything was just a dream. I always wanted to study abroad and enjoyed learning other languages. But now, I understand what exactly an exchange year means. It's the biggest change you could ever do in your life. At least ıt was like this for me. Leaving everything you know, for an unknown. I remember after  being selected for this program and passing all these exams I asked myself : Why I want to leave my life in Turkey?? I have everything friends, family, it was everything I needed. But I guess sometimes, you need to change things in your life. You need to experience new things that you have never tried, to learn another culture and meet new people. You need to take a big step to learn about yourself. Once you take the step, you'll see how things will start to change. Change is always quick, sometimes it's easy, sometimes it' s hard. But remember that you have the opportunity to make the change. Because if you don't want, nobody can force you . In our Afs camps they always told us to adjust ourselves into the new culture, other wise it would make you hard to fit in. That's why you need to be flexible to get used to your new life. Maybe it's the hardest part for an exchange student. Sometimes adjusting your self could  be very hard. But once you get used to your new life , you 'll  start enjoying the time. I struggled at the beginning , it was so different where I came from. But once I got used to town, I start to feel safe and now I don't to leave here.

Doğum Günüm 

Ama cevaplamak kolay oldu artık  benim için  : yeni bi macera ve bu macerada kendini bulmak. Başka kültürleri öğrenmek sadece o kültürün dilni öğrenmekle gerçekleşmediğini öğrendim bu sene...Kültürü öğrenmek önce kendini o kültüre adapte etmekle başlıyor. Çünkü kendini adapte etmezsen kendi kültüründen kopamıyosun. AFS kamplarında hep bizlere gittiğiniz ülkede kendi '' Türkiye'nizi'' kurmaya çalışmayın demişlerdi. Eğer böyle bi uğraş içine girerseniz aksine mutsuz olursunuz ve yeni kültürü öğrenmekte güçlük çeker elinizde bulunan bu şansı kullanmamış olursunuz öğütünü vermişlerdi. Şimdi bütün bu konuşulan şeylerin ne kadar doğru olduğunu görüyorum. Teoride konuşulan gerçek hayatta yaşayarak görmek bana çok şey kattı. Bir sene belki insan yaşamıında çok kısa bir süre olarak gözükebilir fakat bu yıl  ben kendi acımdan ''miladımı'' yarattım.

NY'de konser verdiğimiz Kilise 

Geçen seneye bakıyorum, hatta bi haftaki Lara 'ya bakıyorum ve her ikisi de birbirinden okadar farklı ki anlatamam. Her saniye dolu dolu geçen bi sene oldu bu sene . Bu aralar ise duygularım çok karışık... Bi yandan ailemi,arkadaşlarımı görüceği için günleri sayan Lara bi yandan ise hiç bi zaman hayatında yaşamadığı  bi üzüntüyle sarsılan bi Lara var. Mutluluk ve üzüntü ikilemi içinde gidip geliyorum. Sanki kalbim ikiye ayrılmış gibi....





Nowadays I feel confused, one side of me is very excited about returning back to Turkey but other side of me is also having the deepest sadness I have ever had. Its like you smile for a moment then your smile changes in to tears.... Like your heart is separated from each other. 

İlk Speech Turnuvam Prose kategorisinde 30 kisiden 5. oldum  

Hayatımda hiç böyle hissediceğimi düşünmezdim burdaki arkadaşlarım, ailem bi parçam oldular. Istanbul 'a geri dönünce ne yapcağımı şaşırıcağım diye endişeniyorum çoğu zaman.


Fakat  iki gece önce bi arkadaşımda kalıyodum (Hannah, hiç burda ondan bahsettim mi bilmiyorum ama burdaki en yakın arkadaşım, sakın yanlış anlama Revnoş tabiki senin yerini kimse tutamaz, ama Hannah'yla  baya yakın arkadaş olduk herzaman yanımda ve yardım etmeye hazırdı , kendimi en güçsüz hissettiğim anda hep bana destek oldu ve bana güç verdi, kısaca hayatımı değiştirdi ) her zamanki dertleşiyoduk ve bende ona endişelerimden bahsettim gelecekle ilgili, geri dönünce hiç bişeyin Charleston'daki bi daha olmayacağını, büyük bi değişim olucağını ve çok üzgün olduğumu söyledim. Oda bana hiç bi değişim olmayacağını, asıl değişimi Amerika'ya gelerek bu kasabaya alışarak yeni dostluklar kurarak kendime yeni deneyimler katarak yaptığımı söyledi. Şimdi Hannah'nın ne kadar haklı olduğunu okadar iyi anlıyorum ki ve burdan ayrılıcağımı düşündüğümde hemen onun sözlerini aklıma getiriyorum buda güçlü hissetmemi sağlıyor.

But two days ago one of my friends here ( Hannah, she is the best and she always gives the best advices,  makes me feel better, no matter how I feel she always makes me smile)  gave me  the best advice. I was telling her   how I feel about leaving Charleston. I was really down because sometimes I am getting really depressed. I don't want leave this town. I had the most beautiful experiences of my life here. I had another family. My host family and my friends became a part of life. They are really important for me. That' s why whenever I  start to think about the departure day I feel really sad. I know there are a lot of people waiting for me in Turkey , I missed them but once I think about leaving ,  things will never be the same. Maybe I would never have chance too see all these people in my life .... Also when  my life will never be same again. There is going to be a big change. I don't know if I am ready for this again because ıt gets harder and harder every time . Especially once it becomes a part of your life you don't want to loose it. But what Hannah told to me gave mestrength. She told me that I made the biggest change with coming here and having friends, trying new things,having all these wonderful memories. She was right , it was ''the change'' because when I return back I will go back to my old routine. Its not going to be like my unknown start here. 
I wish I could just live wherever I want so I didn't have to choose... 

Keşke burayı daha güncel tutsaydım diye pişmanlık yaşıyorum şu anda fakat aynı zamanda da neden yazmadığımı şimdi anlıyorum...

Çünkü bu senenin bana özel olmasını istedim, uzun bi süre kimseyle paylaşmamak istedim çünkü dışardan bakan biri için burda yaşadıklarımı anlayabilmek çok zor.. Burda olan hayatımı görmeden, nasıl bi düzenim oldğunu, neler yaptığımı  bilmeden burayı anlatmak neredeyse imkansiz.

Yılbaşı akşamına başlamadan 

Hep şu sorunla karşılaştım ; arkadaşlarıma neler yapıyorsun dediğimde ve bana anlattıklarında, İstanbulda hayatın nasıl devam ettiğini hayal edebiliyorum. Onların yaşadıklarını bire bir görüntüleyebiliyorum fakat onlar bana sorduklarında benim cevaplarım anlamsiz kalıyor her seferinde yok bugün ilk speech turnuvamda finallere kaldım yada okulda müzikal çalışmaları var ondan sonra yarın ilk track meetime gidiceğim dediğim zaman onların benim burada neler yaptığımı anlamaları çok zor oluyodu. Bu yüzden sanırım yazmamayı şeçtim uzun bi süre...

Gecenin ilerleyen vakitleri Yılbaşı

Sanırım bu yazıyı burada sonladınracağım çünkü saat 1 buçuk oldu ve yarın sabahtan antremanla başlayan ve akşam üstü tekrar eden dolu bi gün beni bekliyor.. Bide 2 saatlik müzikal provasi var unutmadan... hergün gerçek anlamda hiç nefes alıcak vaktim yok bu aralar, eğer  Nisan ayını atalatabilirsem çok rahat edicem. Bu ay sonunda mezun oluyorum ve promum var !! Çok heycanlıyım aynı zamanda beni bekleyen 9 track meet , koro yarışması , Müzikalimiz ( Anything Goes ) Carmina Burana ve bahar konserimiz var dopdolu bi ay olucak her zamanki gibi. Speech sezonu bitti diye sevinirken Track sezonunun başlaması ara vermeme bile izin vermedi.  Bu yılın bitmemesi için herşeyi yapabilirdim ... Bu kadar yeter ...
-Lara

NOSTALGIA

Bilgisayar basında oturmus fotograflara bakip biraz ani tazelerken Lara ile geçen sene yaz baslangıcında tüm sınavlarımızın bitmesinin ardindan kendimize armagan ettigimiz harika pazar gününün fotograflarina rastladım! Biraz nostalji, biraz kahkaha biraz da hüzünlü dakikalarin ( Çok özledim ! ) ardindan bu muhtesem gun yaptigimiz İstanbul kesiflerimizi  paylasmaya karar verdim. 

 İste Nostalji Vol 1 : 
Van Kahvaltı Sofrası
Bebek Senligi ve
Nusret STEAKHOUSE

I was just sitting in front of the computer and checking some photos when ı found the pictures which Lara and ı had made on a beautiful sunday at the beginning of last years summer, after we got rid of all our exams! After a little bit nostalgic and sad moments ( I missed Lara so much! ) and some laugh ı decided to share this great day with great discoveries with you.

 Here is Nostalgia Vol 1 :
Van Kahvaltı Sofrası 
Bebek Festival
Nusret STEAKHOUSE


Butun senenin stresini arkamizda nihayet biraktiktan sonra solugu Cihangir'de VAN KAHVALTI SOFRASI'nda aldik ve kendimizi ödüllendirmeye nefis bir kahvalti ile basladik.


After leaving all the stress of the year behind us, we found ourselves in VAN KAHVALTI SOFRASI, which is a cafe where only breakfast is served and we rewarded ourselves with a yummy breakfast!


Burasi İstanbul'un en renkli cafelerine sahip olan Cihangir semtinde bulunan küçücük bir kahvaltı evi. Küçük ama nasil kalabalik! Millet deli gibi sira bekliyo! Eger sabahin gec saatlerine kalirsaniz mutlaka siz de biraz beklemek zorunda kalirsiniz. O yüzden en güzeli tembellikten kısıp biraz daha erken hareketlenip erken gitmek! 




Here is a tiny cafe , where they serve a huge traditional breakfast from the city ' Van ' in Turkey and it is located in the district called ' Cihangir ' which is famous with its cute cafes and is really close to the city center ' Taksim '. Although the place is so tiny, there are lots of people waiting on the line in order to have breakfast here! So if you don't want to wait , you should come in earlier hours like between 9-10 o'clock in the morning.

Gelelim Kahvaltıya: Fotografta da gördügünüz gibi masayı  Serpme Kahvaltı ile donattılar. Bu secenekte kahvaltıya dair ne isterseniz var: Vana özel otlu peynirinden, recellere, tahin pekmeze, bal ile kaymağa kadar. Biz bir de ortaya bir mantarlı menemen söyledik.Siz de mutlaka söyleyin derim! Ve tabii ki Van'in leziz yöresel kahvalti spesiyalleri de kahvaltının içinde: Murtuğa ve Kavut. Özellikle murtuğa un, şeker ve tereyağı ile yapılıp üstüne bal ya da reçel döküp yenilen harika bir spesiyal! Bunlar serpme kahvaltının içinde ufak miktarda geliyor. Eger isterseniz ayrıca söyleyebiliyorsunuz. Çay ise limitsiz!

About the Breakfast: As you see in the photo they bring on your table almost every single speciality they have in tiny plates. That's called ' Serpme Kahvaltı ' in Turkish with all kinds of  traditional cheese, honey with cream,marmalades,tomatoes,breads and lots more... We also ordered a turkish egg speciality which is called ' Menemen ' and is prepared with lots of tomatoes,pepper and mushrooms. You should definitely try it! Besides they serve some traditional breakfast food from Van such like 'Murtuğa' and 'Kavut'. Especially Murtuğa is a delicious dish made with butter,flour and egg.But don't forget to add marmalade or honey at the top of this dish while eating! By the way, the tea is unlimited!

Enfes bir kahvaltının ardindan günümüzü biraz da kültürel açidan zenginlestirelim dedik ve ikinci duragımız Emirgan'da bulunan Sabancı Müzesindeki Rembrandt Sergisi oldu. Rembrandt ve cagdaslarının eserleri buraya Amsterdam'ın en ünlü müzelerinden olan RIJK MUSEUM ' dan getirilmis.

After a great breakfast we wanted to add some culturel event to our perfect day so our next stop was this ' Sabancı Museum' in Emirgan. We visited the exhibition ' Rembrandt ' ( who was one of the most famous artists ). They brought all his paintings from the RIJK MUSEUM in Amsterdam which is one of the most important museums of the city.

İste Rembrandt ve çağdaşlarının muhtesem eserlerinin bir kaçı:
Here are some great pieces of Rembrandt:

Sergide epey bir zaman gecirdikten sonra artık resimleri incelemekten gözlerimiz, ayakta 
dikilmekten de biz bitik durumdaydık. Kendimizi disarı atar atmaz müzenin önündeki cimlere yayildik. Sabancı Müzesi'nin güzel yanlarindan biri de muhtesem bir bogaz manzarasına sahip olmasi. Biz de yorgunlugumuzu cimlerin üstünde İstanbul'un güzel manzarasını seyredip denizinin dalgalarını dinleyerek atıverdik.

After spending pretty much time in the museum we were so tired of standing und staring at the pieces that we left the building and immedietaly laid on the grass in the museums garden. One of the best things about the 'Sabancı Museum' is that it is right on the coast and has this great view of the sea and bosphorus of İstanbul. So we had some break laying on the green grass, watching the amazing view and listening to the waves.

Dinlenmecenin ardından Emirgan'dan Bebek'e kadar boğaz kenarında yürüyüs yaptık. Bebek'te ise bizi Bebek Senligi karsıladı! Senlikte kurulmus standların birinden Jagermeister'li ahududulu kokteyllerimizi aldıktan sonra sahil kenarına çöküp yine bir deniz manzarası esliginde mola verdik.

As we had our break, we started to walk by the sea, from Emirgan to Bebek and in Bebek we came up this Bebek Festival where they put lots of food and drink stalls. So we took our raspberry cocktails with Jagermeister in it and sat on the coast, watching the great view of the city again...

Tüm bu gezintiler , yürümeler bize yetmemis gibi bir cılgınlık daha yaptık. Daha dogrusu bu benim Lara'ya zorla yaptırdığım hakikaten bir cılgınlıktı: Bebek'ten Etiler'e kadar tüm o yokusu cıkıp yürüdük. Ama bu zorlu süreçin ardında bizi bekleyen baska bir ziyafet daha vardı: Etiler Nispetiye Caddesi civarında bulunan Nusret STEAKHOUSE !

Like all these trips and walks were not enough, we also made another craziness by walking up the huge slope from Bebek to Etiler! Actually that was my craziness that ı forced Lara to walk there so that we can do some sport! BUT at the end of this painful process there was something DELICIOUS waiting for us: Nusret STEAKHOUSE ( located in Etiler,Nispetiye Street)




İşte burası hayatımızın en güzel etini yediğimiz restorandı! Burada menü yok. Bir garson sizinle bizzat ilgilenip aperatifler ve ana yemek öneriyor. Bizle de çok güler yüzlü bir garson ilgilendi: Önden Lokum ve Spagetti adlı spesiyallerini önerdi: Evet, her ikisi de garip adlı ve muhtesem lezzetli et cesitleri! Aperatiflerin ardından ana yemek için pek de halimiz kalmamisti ama büyük ısrarların ardından bir Dallas Steak paylastık. Nasıl pisirilmesini istediğimizi sormuyorlar bile çünkü onlar en iyisini biliyorlar. Gerçekten biliyolar! Hayatımda bu kadar güzel pişirilmiş , pamuk gibi Steak yememistim.

And here was the place where we ate the MOST DELICIOUS STEAK of our lives! They have no menu in this restaurant. A waiter takes care of you and suggests you the specialities they have. You pick some apetizers which are also meat. For example we had ' Lokum ' and ' Spagetti ' . Both of them have strange names which are definitely not related to meat but are yummmy meat dishes! After the apetizers you have your main course which should be a steak. We were so full because of the apetizers that we shared a steak which was called 'Dallas'. Thank god we shared the steak because it was so huge ! But that was definitely the most tasteful steak we have ever eaten. They even don't ask if you want your steak well done or medium etc. They just know to make the steak in the greatest way!

Etin tadından sasırmısa dönmüs iken garsonumuz bir de ' Sizi tatlı yemeden göndermem ' diyiverdi. Neymis bu tatli derken her gün İmam Çağdaş'tan özel olarak getirdikleri dondurmalı fıstıklı baklavayı karsımızda bulduk. En az et kadar bir de tatlının lezzeti bizi şaşkınlığa uğrattı. Hele tatlının servis edilişi daha da etkileyiciydi. Garson baklavayi ortadan ikiye ayırıp içine kaymaklı dondurmayı bir güzel sürdü,sonra ayırdığı kısmı baklavanın tekrar üstüne koyup bir de ters çevirdi.








We were just surprised by the amazing taste of the steak when our waiter told us that he won't let us go until we eat their special dessert, which is a type of our traditional turkish dessert called Baklava with pistachio and served with ice cream. They bring this dessert every day from the city called ' İmam Çağdaş ' where it is traditionally made. It was as surprisingly delicious as the steak! And how the waiter served the dessert was also really interesting: He separated the dessert into two pieces and put the ice cream in the top of one piece. Then he put the other piece again on the top of ice cream, so ice cream was now in the middle of this traditional dessert.Yummmyyyy

İste Lara ile geçirdiğim unutulmaz bir gün daha böyle sonlanıverdi. Kahkahalar, spor yapalım diye saatlerce yürüyüsler, ve nefis ziyafetler! Bir an evvel gelsen de yine devam etsek kesiflerimize :) Seni çok özledim Larisim!       -Revna



So that was the end of this amazing day ı spent with Lara. Lots of laugh, lots of walks ( so that we do some sport in my opinion! ) and delicious food ! I hope you come as soon as possible my dear Lara so that we keep our great days like this :) Miss you so much !   -Revna